Kıyâmet

Sandıkları gibi değil, kıyamet gününe yemin ederim!

Öyle değil, kendini kınayan nefse yemin ederim!

İnsan, kemiklerini toplayıp birleştiremeyeceğimizi mi sanıyor?

Evet, parmaklarına varıncaya kadar yeniden yapmaya gücümüz yeter.

Fakat insanoğlu önündeki zaman içinde de günah işlemeye (bugünden) istekli durur.

“Kıyamet günü ne zamanmış?” diye soruyor.

Göz dehşetle açıldığı, ay tutulduğu, güneşle ay birleştirildiği zaman;

Göz dehşetle açıldığı, ay tutulduğu, güneşle ay birleştirildiği zaman;

Göz dehşetle açıldığı, ay tutulduğu, güneşle ay birleştirildiği zaman;

İşte o gün insan “Kaçacak yer var mı?” diyecektir.

Hayır, sığınacak bir yer yoktur!

O gün varıp durulacak yer sadece rabbinin huzurudur.

O gün insana yaptığı ve yapmadığı her şey hakkında bilgi verilecektir.

Artık insan, mazeretlerini sayıp dökse de kendine kendisi tanıktır.

Artık insan, mazeretlerini sayıp dökse de kendine kendisi tanıktır.

Onu zihnine bir an önce kaydetmek için, okumada acele etme.

Onu zihninde toplayıp okumanı sağlama işi bize aittir.

O halde onu okuduğumuz zaman sen onun okunuşunu takip et.

Sonra onu anlatmak elbette bize aittir.

Hayır (ey insanlar)! Doğrusu siz çabucak gelip geçeni seviyorsunuz,

Âhireti ise bir yana bırakıyorsunuz.

Oysa o gün bir kısım yüzler rablerine bakarak mutlulukla parıldayacak;

Oysa o gün bir kısım yüzler rablerine bakarak mutlulukla parıldayacak;

Bir kısım yüzler ise o gün insanın belini kıracak bir felâketi sezerek sararıp solacaktır.

Bir kısım yüzler ise o gün insanın belini kıracak bir felâketi sezerek sararıp solacaktır.

Hayır artık çok geç! Can boğaza gelip dayandığında;

“Yok mu bir şifacı?” dendiğinde;

(Hasta) bunun beklenen ayrılış olduğunu anladığında;

Ve bacaklar birbirine dolaştığında;

İşte o gün sevkedilen yer sadece rabbinin huzurudur.

Vaktiyle o hakka inanmamış, namaz da kılmamıştı.

Aksine inkâr etmiş, haktan yüz çevirmişti.

Sonra da çalım sata sata yürüyüp yandaşlarına gitmişti.

(Ey insan!) Acı sonun yaklaştıkça yaklaşıyor!

Evet o sana yaklaştıkça yaklaşıyor!

İnsan, kendisinin başı boş bırakılacağını mı sanır?

O akıtılan meniden bir damlacık (sperm) değil miydi?

Sonra o, alaka (asılıp tutunan zigot) olmuş, derken Allah onu yaratıp ­şekillendirmiş;

Ondan iki eşi, erkek ve dişiyi yaratmıştır.

Peki bütün bunları yapan, ölüleri diriltemez mi?